پیش بینی قیمت طلا پس از پایان توافق؛ در بازار چه می‌گذرد؟

برای داشتن یک پیش بینی قیمت طلا در شرایط فعلی، باید به دو محرک اصلی جهانی و داخلی که همزمان فعال شده اند توجه کرد. پس از سقوط بیش از سی درصدی اونس جهانی در نیمه نخست سال و از دست رفتن رکوردهای پیشین، حالا با پایان مهلت شصت روزه تفاهم سیاسی در داخل کشور، بازار فلزات گرانبها در تهران در آستانه موج تازه ای از تحولات قرار گرفته است. این مقاله به بررسی دقیق متغیرهای تاثیرگذار بر دارایی ها می پردازد.

پاسخ کوتاه

بازار طلا اکنون تحت تاثیر بازگشت قدرتمند اونس جهانی به کانال چهار هزار و چهارصد دلار و سایه ابهام در تمدید توافقات سیاسی قرار دارد. با توجه به حباب پایین سکه امامی و دلار حدود صد و هشتاد و شش هزار تومانی، معامله گران در حال ارزیابی مجدد ریسک های ژئوپلیتیک و جستجوی نقطه تعادل جدید در بازار هستند.

بررسی پیش بینی قیمت طلا در جهان

اونس جهانی طلا که در زمستان گذشته به رکورد تاریخی حدود پنج هزار و ششصد دلار رسیده بود، در نیمه اول سال جاری میلادی بیش از سی درصد اصلاح شد و کف محدوده چهار هزار تا چهار هزار و پنجاه دلار را لمس کرد. این ریزش باعث شد تا سه ماهه دوم بدترین فصل طلا در بیش از یک دهه اخیر لقب بگیرد. اما در هفته های اخیر ورق کاملا برگشته است. اونس برای سومین هفته متوالی رشد کرده و به محدوده چهار هزار و چهارصد تا چهار هزار و چهارصد و پنجاه دلار بازگشته است. محرک اصلی این چرخش، انتشار داده های ضعیف اشتغال در اقتصاد آمریکا و به دنبال آن، کاهش انتظار افزایش نرخ بهره بوده است. بازارها اکنون محیط رکود تورمی را قیمت گذاری می کنند و هدف تحلیلگران رسیدن به سطوح چهار هزار و ششصد تا پنج هزار دلار در ماه های آینده است. نظرسنجی ها نیز نشان می دهد هشتاد و نه درصد مدیران ذخایر بانک های مرکزی انتظار رشد ذخایر طلای جهانی را در دوازده ماه آینده دارند. خرید دویست و هشتاد و هشت تنی طلا توسط بانک های مرکزی در فصل دوم با پیشتازی اقتصادهای نوظهور، گواه این روند ساختاری است.

تاثیر تنش های منطقه بر بازار تهران

در بازار داخلی، پایان یافتن مهلت شصت روزه تفاهم نامه اسلام آباد در اواخر مرداد ماه بدون دستیابی به توافق جدید، وضعیت منطقه را رسما به حالت نه جنگ و نه صلح بازگردانده است. تنگه هرمز همچنان کانون اصلی تنش و توجه معامله گران است و این ابهام سیاسی مستقیما بر نرخ ارز و قیمت دارایی های فیزیکی اثر می گذارد. دلار آزاد در حال حاضر در محدوده صد و هشتاد و شش هزار تومان و حواله مرکز مبادله در سطح صد و پنجاه و شش هزار و هفتاد و هفت تومان قرار دارد. ترکیب این دلار با اونس صعودی، مبنای اصلی قیمت گذاری در بازار تهران را تشکیل می دهد، به طوری که طلای هجده عیار از مرز نوزده میلیون و دویست و چهل و هشت هزار تومان و طلای بیست و چهار عیار از بیست و پنج میلیون و ششصد هزار تومان عبور کرده است. هر مثقال طلا نیز در سطح هشتاد و سه میلیون و سیصد و هشتاد هزار تومان معامله می شود.

وضعیت حباب سکه و بازار نقره

یکی از مهمترین نکات برای سرمایه گذار ایرانی، بررسی حباب قطعات مختلف سکه است. سکه امامی با قیمت صد و نود و یک میلیون تومان، تنها حدود سه میلیون و هفتصد هزار تومان حباب دارد. سکه بهار آزادی نیز با قیمت صد و هشتاد و نه میلیون تومان، حبابی معادل هفت میلیون و پانصد هزار تومان ثبت کرده است. قطعات کوچکتر مانند نیم سکه با قیمت نود و هفت و نیم میلیون تومان، ربع سکه با پنجاه و سه و نیم میلیون تومان و سکه گرمی با بیست و هشت میلیون تومان در بازار دست به دست می شوند. ارقام نشان می دهد بر خلاف دوره های گذشته، سکه امامی در حال حاضر با پریمیوم اندکی بالای ارزش ذاتی معامله می شود. از سوی دیگر، بازار نقره نیز پس از رکورد صد و بیست و یک دلاری و عقب نشینی تا شصت و چهار دلار، در یک ماه اخیر دوازده درصد رشد داشته است. تقاضای انرژی خورشیدی که بیست و نه درصد تقاضای صنعتی نقره را شامل می شود، موتور اصلی این بازار است که برای ششمین سال متوالی با کسری ساختاری مواجه است و پیش بینی ها خبر از ظرفیت رشد تا محدوده هفتاد تا نود و پنج دلار می دهند.

مثال عددی

فرض کنید ارزش ذاتی یک سکه امامی بر اساس دلار صد و هشتاد و شش هزار تومانی و اونس چهار هزار و چهارصد دلاری محاسبه شود. با توجه به قیمت بازاری صد و نود و یک میلیون تومانی سکه، سرمایه گذار تنها حدود سه میلیون و هفتصد هزار تومان بالاتر از ارزش واقعی فلز، بابت حباب پرداخت می کند. این کمترین میزان انحراف از ارزش ذاتی در ماه های اخیر است و حساسیت سرمایه گذاری را مستقیما به نوسانات دلار محدود می کند.

نکته های کلیدی

• اونس جهانی طلا تحت تاثیر قیمت گذاری رکود تورمی از کف چهار هزار دلار فاصله گرفته است.
• حباب سکه امامی به شدت فشرده شده و فاصله قیمت بازار با ارزش ذاتی به حداقل رسیده است.
• ریسک های ژئوپلیتیک و ابهام در تمدید تفاهم نامه ها مهمترین متغیر داخلی تعیین قیمت هستند.
• بانک های مرکزی با وجود اصلاح آمارهای قبلی، همچنان به انباشت طلا در ذخایر خود ادامه می دهند.