پول تازه به طلا برگشت؛ آیا رالی اونس این‌بار دوام متفاوتی دارد؟

سرمایه‌گذار ایرانی طی هفته‌های اخیر با ترکیبی کم‌سابقه روبه‌رو شده است: اونس دوباره بالای ۴۴۰۰ دلار دیده شد، دلار در محدوده ۱۸۶ هزار تومان ماند و سکه امامی به مرز روانی ۱۹۰ میلیون تومان رسید. پرسش مهم اکنون صرفا ادامه افزایش قیمت نیست؛ باید دید حرکت اخیر، بازگشتی موقت پس از سقوط از سقف ژانویه است یا پول تازه‌ای وارد بازار شده که می‌تواند ساختار روند را تغییر دهد.

پاسخ کوتاه

بازگشت سرمایه به صندوق‌های طلا، رالی اخیر را از جهش‌های صرفا خبری متمایز می‌کند؛ اما اونس هنوز حدود ۲۰ درصد پایین‌تر از سقف تاریخی ژانویه است. بنابراین شواهد از تقویت تقاضا حکایت دارند، نه از قطعی‌شدن یک روند صعودی تازه.

رالی سریع، فاصله بزرگ با سقف

قیمت طلای لندن از ۴٬۰۲۶.۶ دلار در ۳۱ ژوئیه به ۴٬۴۲۶.۶۵ دلار در ۱۲ اوت رسید؛ یعنی ۹.۹۴ درصد رشد. آتی کامکس نیز از ۴٬۰۹۸.۶ به ۴٬۴۶۷ دلار افزایش یافت و قرارداد دسامبر برای مدتی بالای ۴٬۵۰۰ دلار معامله شد.

بااین‌حال، عقب‌نشینی اونس به محدوده ۴٬۳۳۰ تا ۴٬۳۸۴ دلار در ۱۴ اوت نشان داد بازار پس از این صعود سریع همچنان مستعد نوسان است. فاصله قیمت با سقف تاریخی ۵٬۵۹۸ دلاری ژانویه ۲۰۲۶ نیز اجازه نمی‌دهد هر عبور کوتاه از ۴۴۰۰ دلار را به‌تنهایی نشانه پایان اصلاح بدانیم.

خریدار تازه وارد میدان شد

مهم‌ترین تفاوت این موج، بازگشت پول سرمایه‌گذاران غربی است. بزرگ‌ترین صندوق طلای جهان پس از چند ماه خروج سرمایه، در ژوئیه ۲۸۴ میلیون دلار ورودی خالص داشت و در دو هفته نخست اوت بیش از ۲ میلیارد دلار دیگر جذب کرد. مجموع صندوق‌های جهانی طلا نیز در ژوئیه ۳ میلیارد دلار ورودی ثبت کردند؛ موجودی آنها ۲۳ تن افزایش یافت و به ۴٬۰۶۸ تن رسید.

این جریان اهمیت دارد، زیرا رشد قیمت بدون ورود سرمایه می‌تواند صرفا حاصل پوشش موقعیت‌های فروش یا واکنش کوتاه‌مدت به خبرها باشد. تداوم ورودی صندوق‌ها می‌تواند نشانه گسترده‌ترشدن تقاضا باشد؛ توقف یا معکوس‌شدن آن نیز اعتبار رالی را کاهش می‌دهد.

نرخ بهره هنوز داور اصلی است

تورم سالانه ژوئیه آمریکا از ۳.۵ درصد به ۳.۴ درصد رسید، تورم هسته ۲.۵ درصد و رشد ماهانه ۰.۱ درصد بود. پس از انتشار این ارقام، احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر از حدود ۴۸ درصد به ۴۱.۹ درصد کاهش یافت.

نرخ فعلی در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد قرار دارد و تصمیم ژوئیه با رأی ۹ به ۳ گرفته شد. در نتیجه، نشست ۱۶ و ۱۷ سپتامبر و پیام‌های سیاست‌گذاران می‌توانند جهت بازده اوراق، دلار جهانی و تقاضای طلا را تغییر دهند. بازار فعلا کاهش احتمال افزایش نرخ را خریده است، نه نتیجه قطعی جلسه آینده را.

تهران، میان اونس و دلار

در ۲۳ مرداد ۱۴۰۵، دلار ۱۸۶٬۷۸۰ تومان، تتر ۱۸۶٬۸۷۰ تومان و طلای ۱۸ عیار ۱۹٬۰۸۴٬۵۰۰ تومان بود. مظنه به ۸۲٬۶۷۰٬۰۰۰ تومان رسید و سکه امامی نزدیک ۱۹۰ میلیون تومان معامله شد، درحالی‌که ارزش ذاتی آن حدود ۱۸۲ میلیون تومان برآورد می‌شد.

مثال عددی روشن است: فرض کنید اونس در محدوده ۴٬۳۵۰ تا ۴٬۴۰۷ دلار بماند و دلار نیز نزدیک ۱۸۶ هزار تومان متوقف شود. در چنین وضعی، بخش چندمیلیونی فاصله سکه ۱۹۰ میلیونی با ارزش ذاتی ۱۸۲ میلیونی، بیش از خود طلای موجود در سکه به انتظارات و هیجان بازار وابسته است. توقف اونس می‌تواند ابتدا همین حباب را تحت فشار قرار دهد؛ در مقابل، حرکت دلار می‌تواند اثر ضعف اونس را در تهران تعدیل کند.

نکته‌های کلیدی

• رشد نزدیک ۱۰ درصدی طلا قدرتمند بوده، اما فاصله با سقف تاریخی همچنان معنادار است.
• ورود دوباره پول به صندوق‌های جهانی، مهم‌ترین علامت متفاوت این رالی است.
• آمار خرید ۲۸۸.۹ تنی بانک‌های مرکزی در فصل دوم باید کنار خرید حدود ۳۴۵ تنی نیمه نخست سال دیده شود؛ ضعیف‌ترین نیمسال از ۲۰۲۲.
• برای بازار تهران، مسیر دلار و اندازه حباب سکه به‌اندازه اونس اهمیت دارند.
• نشست سپتامبر فدرال‌رزرو و پایداری ورود سرمایه به صندوق‌ها، دو معیار اصلی سنجش دوام حرکت‌اند.